Paul Krugman is een op-ed stuk getiteld "Bits, Bands, en boeken" in The New York Times van vandaag over de invloed van de digitale inhoud op de bestaande business-modellen. Zijn focus ligt op 'boeken'.

Het fundamentele argument is dat, zoals wordt het gemakkelijker te dupliceren en distribueren van digitale content, de mogelijkheid om geld uit die inhoud zal afnemen. Uiteindelijk, inkomen zal moeten worden gegenereerd indirect. In zijn woorden (waarin hij ook quotes Esther Dyson):

Ongeacht het product - software, boeken, muziek, films - de kosten van de schepping zouden moeten worden terugverdiend indirect: het bedrijfsleven zou moeten "vrij te distribueren intellectuele eigendom met het oog op de verkopen van diensten en relaties."

Hij schakelt vervolgens na te gaan boeken meer in het bijzonder, gezien de potentiële impact van e-books. Hij komt tot deze conclusie:

Immers, als e-books de norm geworden, de uitgeverswereld, zoals we weten kan het verwelken. Boeken kan eindigen up serveren voornamelijk als promotiemateriaal voor de auteurs' andere activiteiten, zoals lezingen live met betaalde toegang.

Ik denk dat dit idee werkt prima voor schrijvers van Nonfiction (exclusief memoires). Ik kan niet zien dat dit werkt, in elk financieel succesvolle manier, voor fictie schrijvers. Behalve voor een paar zeer succesvolle auteurs als Stephen King, wie gaat er een lezing met betaalde live opname? En wat de "andere activiteiten" hier van toepassing zouden kunnen zijn, naast "de baan"? Wat betreft de markt voor ondersteunende verwijzingen Krugman, hoe zou die van toepassing zijn op fictie? Ik bedoel, ik hou van Faulkner, maar ik zal niet iedere aankoop Faulkner t-shirts!

Krugman geeft zo veel:

Nu de strategie van de intellectuele eigendom af te geven, zodat mensen de parafernalia je zal kopen zal niet werken net zo goed voor alles.

Het andere probleem is met deze is, dat dit een impliciete erkenning dat een hele segment van de markt zal dan verdwijnen. Hier is waarom: de ondersteunende markt heeft altijd deel uitgemaakt van de business strategie, en het heet bijkomende omdat dit niet de primaire bron van inkomsten. Als "de ondersteunende markt is de markt ', in de woorden van Dyson, dan is dat een verpletterende klap voor de markt.

Hij eindigt met een verklaring dat helpt niet, maar ook moeilijk te twisten:

Beetje bij beetje, alles wat kan worden gedigitaliseerd zullen worden gedigitaliseerd, waardoor de intellectuele eigendom steeds makkelijker te kopiëren en steeds moeilijker te verkopen voor meer dan een symbolische prijs. En we moeten op zoek gaan naar bedrijfs-en economische modellen die rekening houden met deze realiteit.

Ik heb geen antwoord geven, hetzij, maar ik ben bang. Zelfs matig succesvolle auteurs worden betaald, een schijntje van de huidige markt-inkomsten. Wat schijntje van de aanverwante markt ...?

Verwante posten (automatisch gegenereerde):

1. Het inpluggen onze oren Vanochtend, Doug Noon gedeelde een post getiteld 'De fictie van de Intellectuele Eigendom. " De post en de commentaren zijn bedachtzame, maar uiteindelijk frustrerend. Wat volgt ...
2. Nog niet overtuigd Ik blijf proberen te begrijpen van de positie van de "auteursrecht abolitionists," maar tot nu toe, ik ben nog niet overtuigd. Hier zijn een paar punten die ik ben geplakt ...
3. Copyright, verwardheid, en de samenwerking die ik heb is het verzamelen van berichten, video's, enz. met betrekking tot het auteursrecht controverse in mijn Del.icio.us-account, tagged auteursrecht. Wat een schrijver, leraar Engels, liefhebber van film ...
4. Auteursrecht en het beheer van de informatie Neil W. Netanel definieert het probleem kranten staan in het digitale tijdperk: Kranten dus te lijden van het klassieke probleem van publieke goederen. Producenten van kwaliteit van de journalistiek ...
5. Snarky Copyright Comment Ik dacht dat dit commentaar op een bericht TechCrunch was heerlijk snarky (en juist) genoeg om te worden geciteerd en gedeeld: Eens kijken of ik het heb ...