Lesgeven is Voortvloeiende
2 januari 2007 | Door Eric Hoefler | Categorie: Onderwijs / LiteracyNa wat lijkt een heel jaar besteed gepeins mijn eigen pad naar geluk, ik denk dat ik heb eindelijk komen tot een begrip dat is handig ... voor mij tenminste. Het gebeurde toen ik zo aan het samenstellen van een lijst van "quotes om te wonen door" Voor mijn MySpace-pagina, die op zijn beurt was ingegeven door een citaat uit de film Little Miss Sunshine. (De citeer, "doe wat je liefhebt, en f # @ k de rest," verdient een aparte discussie, omdat ik alleen maar instemmen met het onderdeel.)
Voor een tijdje heb ik het gevoel een bijna wanhopige behoefte om de wereld van het onderwijs, die ik nodig had om een keuze te maken tussen het onderwijs en een aantal andere dingen. Ik heb ook het gevoel een beetje als een onecht, want ik heb niet al mijn dromen. Dit maakte mijn woorden holle ring in mijn oren als ik hielp de studenten om hen. Samen met de gebruikelijke litanie van educatieve problemen, deze bezwaren werden rijden me van het onderwijs (en zelfs had me overweegt een aantal corporate desk job gewoon mee weg ... wanhoop!)
Maar ik was niet gelukkig met de keuzes die het gevolg is van die lijn van denken, evenmin. Ik hou echt het onderwijs en het werken met studenten, en ik geloof dat ik ben er goed in, dat heb ik een echt talent voor. Toch is de stem van ontevredenheid zou niet het zwijgen opgelegd.
Het moment van openbaring betrekking heeft op een meme die ik heb gezien in een paar plaatsen in de edublogosphere de laatste tijd over de veranderende aard van onderwijs en scholing. (Hier is een voorbeeld). De beste manier om kort mijn conclusie is door de titel van dit bericht: onderwijs is gevolgschade.
De Random House Dictionary omschrijft een volledige "gevolgschade", zoals:
1. volgende als een effect, resultaat, of de uitkomst; daaruit; daaruit.
2. volgende als een logische conclusie, of inferentie; logisch consistent.
3. gevolg is of van belang zijn: een gevolgschade man in zijn vakgebied.
4. gewichtig; pompeuze
Hier is wat ik bedoel:
1: taalonderwijs te volgen wat het ook is dat we (zoals leraren) doen. Met andere woorden, leerkrachten moeten leren wat ze doen en doen wat ze lesgeven. Alle leerkrachten moeten cursisten die zijn druk met het werk van leren. Ons onderwijs moet stromen als gevolg van dat leren. Leraren moeten ook worden, tot op zekere hoogte en in sommige capaciteit, schrijvers, en moeten daarom leren als gevolg van hun eigen schriftelijk. Andere docenten zijn ook kunstenaars, en moeten leren als gevolg van hun kunst. Anderen liefde te bestuderen en te begrijpen hoe het verleden invloed op onze huidige en toekomstige, en moeten leren als gevolg van deze studie. En ga zo maar door. Maar in geen enkel geval is het onderwijs wat we doen ... dit is het resultaat van wat we doen. Anders gezegd: leraren moet meer zijn dan leerkrachten ... ze moeten doen en mensen die bereid zijn / in staat om anderen te helpen hetzelfde doen ... onderwijs is ondergeschikt aan het doen, de levensomstandigheden, het leerproces.
2. Onderwijzen moet logisch consistent met wat we doen. Ik vind dat veel leerkrachten laten hun leerlingen om dingen te doen die zij zelf nooit zou willen doen of zou nooit hebben hoeven te doen. Het systeem drijft ons tot dit niveau van domheid, denk ik. Als we schrijvers, dan is onze onderwijs moeten volgen over het schrijven van dat, en onze instructietaal methoden moeten worden logischerwijze in overeenstemming is met de manier waarop we schrijven ... of hoe we leren, hoe we de kunst, hoe we doen wat we doen.
3. Onderwijzen moet worden over dat wat belangrijk is. Dit dient niet te worden gezegd, maar helaas moet gezegd worden. We besteden veel te veel tijd in de klas "de nadruk erop dat" zowel onszelf en onze studenten over dingen die niet echt belangrijk, zo veel zelfs dat iedereen verliest het zicht van de dingen die wel zaak. Dit heeft tot gevolg dat de studenten weg te lopen zonder echt begrip van de grotere afbeelding van de belangrijkste aandachtspunten van elke discipline, van de verbindingen en invloeden tussen de disciplines, of hoe die dingen passen in het leven en zijn leven.
4. Leeropdracht loopt het grote risico dat ze zichzelf belangrijk, dat ze een doel op zich. En dat is het niet. Zoals ik heb gezegd, leerkrachten doen en dan help anderen doen ... het onderwijs is van secundair belang. De handeling van het doen (en proberen te doen) moet docenten nederig blijven, of toch op zijn minst houdt het werk in de center en niet de leraar. Daardoor worden allerlei soorten stress en belemmeringen en opent onderwijs tot een middel om vorderingen te boeken, van werktijden in samenwerking, en om dingen te doen die belangrijk zijn en moeite doen.
Dus, wat zal ik doen (en dus, wat ben ik bevoegd om les te geven)? Leren uit een breed scala van bronnen, nadenken en het schrijven van mijn gedachten te begrijpen, lezen en proberen te begrijpen sommige van de grote werken, grote geesten, en de grote stromingen in de literatuur, filosofie en de kunsten. Hoe je een beter lid van mijn gemeenschap (lokale en globale) door mijn betrokkenheid bij de politiek (als burger in een democratie) en door middel van vrijwilligerswerk. Proberen te maken van kunst door middel van verhalen, poëzie en film. Komende mijn wereld te begrijpen door middel van beelden in de fotografie. Worstelen met opkomende technologieën en hun invloed op de manier waarop we leven. En natuurlijk de vele vaardigheden die ten grondslag liggen deze bezigheden.
Van al dat doen, ik hoop dat de moeite waard het onderwijs zal leiden.
Verwante posten (automatisch gegenereerde):
- Als er geen waren de vragen over wat, waarom en hoe ik les zijn een voortdurende bezorgdheid van mij. Ik wil proberen om mijn gedachten over deze vragen meer ...
- Time Off Een paar citaten uit het Manhattan Institute for Policy Research over de beloning van docenten worden hieronder opgesomd, en ik ben geërgerd genoeg om de lijst wilt wat ...
- Net Jongleer Ik heb de laatste tijd nagedacht over wat een "goede" leermeester. Ik heb ontmoet en werkte met een breed scala van "goed" docenten tijdens mijn acht jaar ...
- Toestemming om te spelen voor ongeveer vijf jaar, was ik in het leiden van een online community met een paar leerkrachten en hun leerlingen op mijn school. Dit jaar, als "Web 2.0" ...
- Ik ben niet in de 408 Dus TMAO het bericht over zijn besluit te vertrekken onderwijs heeft al enige golven op verschillende blogs. Ik wil graag een aantal persoonlijke perspectieven bieden (die hij overigens ...
Dus, door uw verklaring 1, u liever een systeem dan ook net als de meeste hogeschool / universiteit instellingen waren de leraren dat zij hun werkzaamheden in een veld op hetzelfde tijdstip als onderwijs? Ik denk dat je wil gewoon liever geen strenge eisen zoals die gepubliceerd werk en dergelijke?
Zoiets, ja. En ik ben zeker niet vragen om eventuele externe instantie af te dwingen of controleren. Dit is allemaal denk even hardop, natuurlijk, maar het gaat om dit citaat uit Roger Schank:
"Dit is hoe je erachter te komen wat er moet worden geleerd op school: 'Vraag succesvolle volwassenen wat zij doen de hele dag en controleren hoe vaak verschillende vaardigheden show up." (Bron)
Het andere deel van deze ideeën lijkt enigszins op gezond verstand ... Wie zou je liever als een lichamelijke fitheid leerkracht: een regelmatige deelnemer aan triathalons of een 300lb. jongen met vettig haar?
Voordat ik maken de mensen boos, dat ben ik niet suggereren dat elke leraar niet "doen" in zijn / haar veld is net als de vette-haired kerel, ik ben gewoon wat erop wijst dat de beste docenten zijn mensen die zich actief bezig zijn in hun gebied ( s) ... en in zoveel mogelijk aspecten van hun gebied (s) mogelijk ... en als professional een capaciteit mogelijk te maken.
Want ik ben een lerares Engels: Ik zou het lezen van alle dingen (inclusief kritiek en beoordelingen, klassiek tot pop); Ik zou het zowel schriftelijk reflectively en voor publicatie; Ik zou het geven van presentaties aan andere professionals; Ik zou het leren onophoudelijk en vreugde over iets dat de vangsten in mijn belang. Want Ik ben creatief schrijven en geesteswetenschappen leerkracht: ik moet betrokken zijn bij en op de hoogte van lokale en internationale politiek; ik zou reizen als dat mogelijk is en actief betrokken worden bij het leren over andere culturen (in de ruimste zin van dat woord); Ik zou het het schrijven van fictie en poëzie voor publicatie, acteren, het maken van films, het afspelen van muziek, enz.; ik zou bijwonen lezingen en exposities galerie en museum lezingen. Want Ik ben een leraar van de toekomst (alle studenten zijn de toekomst, dus alle leraren zijn leraren van de toekomst), zou ik het leren beheersen van de beste tools voor het verbeteren van het leren en na te denken over hun waarde en de beste toepassingen.
Ik ben er zeker van dat er zijn nog een heleboel andere dingen die ik zou moeten doen, ook. (En ik ben niet beweren dat ik altijd doe al die dingen die ik zojuist heb genoemd, maar we moeten over idealen, ja?)
Of ben ik gewoon gek ...?
Ik kan niet eens meer, Eric. Er is discussie rond deze delen over wat een klasse-Honors Is het meer werk, of is het meer aantrekkelijke / uitdagend werk? Is het lezen van twee romans meer dan de niet-Honors afdelingen, of is het helpen van leerlingen te onderzoeken wat hen interesseert echt? Is het oke om een Honors klasse alleen voor de GPA verhogen, of moet de gewichtenregeling gaan de weg van alle andere slecht opgevatte ideeën?
Het is naïef om te denken dat we kunnen studenten in de lerenden en enthousiastelingen, maar het is net zo naïef om te denken dat we moeten ons niet laten wat we willen onze studenten te zijn. Ik kan niet tellen hoeveel keer ik heb me laten vertellen, door anders moe-studenten, dat het een leraar gezien enthousiasme voor zijn of haar onderwerp dat maakt het verschil. Het is nog niet alles weten, het is de bereidheid om te weten te komen over nieuwe dingen.
Ik weet niet hoe dit gaat passen in de gestandaardiseerde testen, daalde de financiering voor vermeende niet-essentiële programma's, vermindering van de team-docentschappen, & c. Blijf schrijven over dit echter een veel van ons zijn lezing.
[...] Eric: Leraar moet logisch consistent met wat we doen. Ik vind dat veel leerkrachten laten hun leerlingen om dingen te doen die zij zelf nooit zou willen doen of zou nooit hebben hoeven te doen. Het systeem drijft ons naar dit niveau van waanzin, denk ik. Als we schrijvers, dan is onze onderwijs moeten volgen over het schrijven van dat, en onze instructietaal methoden moeten worden logischerwijze in overeenstemming is met de manier waarop we schrijven ... of hoe we leren, hoe we de kunst, hoe we doen wat het is dat we doen ... [...]
Volgens mij uw wateren worden geroerd. Ik vraag me af of het antwoord ligt in het doen of het zijn - na al onze idealen niet mogen worden volledig onbereikbaar, maar het moet al moeilijk genoeg om ons een stretch. Misschien buiten het bereik van de natuurlijke man ... Als u nagestreefd zelfs de helft van je lijst, ik denk dat je zou verliezen dat moment van bezinning dat zo is van levensbelang voor assimilatie van alles wat u probeert te nemen inch
[...] Dit alles brengt me terug tot John Zorn. Hij is iemand die niet bang zijn om te verkennen, maar dat in feite Hij is een geweldige metafoor voor hoe ik denk dat de cursisten zou moeten handelen. Binnen een aantal parameters die hij vaststelt voor zichzelf aan het begin van een project, probeert hij zijn ideeën opnieuw en opnieuw, in verschillende varianten te bestaan, nooit content te vestigen op een eindproduct. Kan niet wij, als studenten en docenten (en we zijn alle leerlingen, of dat wij beter worden, want anders staan we met zijn allen gezonken), probeert te gebruiken John Zorn als een model? [...]
[...] Project: de beste docenten van het schrijven van zijn leraren die schrijven. Ook schreef ik over deze in "Lesgeven is Voortvloeiende" [terug] Tags: affectief, assessment, curriculum, leren, NWP, popculture, hervormingen, [...]