Sicheii Yazhi Sicheii Yazhi

This year, for the first time in nine years, I won’t be planning for school to start next month. Φέτος, για πρώτη φορά σε εννέα χρόνια, εγώ δεν θα το σχεδιασμό για το σχολείο για να ξεκινήσει τον επόμενο μήνα. That doesn’t mean I’m not thinking about it, though, and my first thoughts are usually about the physical space of the learning environment. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαι σκεφτόμαστε ότι, αν και η πρώτη μου σκέψη είναι συνήθως σχετικά με το φυσικό χώρο του μαθησιακού περιβάλλοντος.

The Problem Το Πρόβλημα

In an earlier post , responding to a “layout of your working space” meme, I wrote a little about the importance of the physical environment and the affective domain in education. Σε μια προηγούμενη θέση, που ανταποκρίνεται σε μια "εμφάνιση της εργασίας σας χώρο" meme, έγραψα λίγο για τη σημασία του φυσικού περιβάλλοντος και το συναισθηματικό τομέα στην εκπαίδευση. In my experience, far too many teachers at the secondary level seem to forget that students have bodies. Σύμφωνα με την εμπειρία μου, πάρα πολλοί καθηγητές σε δευτεροβάθμιο επίπεδο φαίνεται να ξεχνούν ότι οι φοιτητές έχουν όργανα. I’m reminded of Sir Ken Robinson’s comment: “as children grow up, we start to educate them from the waist up, and then we focus on their heads … and slightly to one side.” ¹ In my training to become a teacher, I don’t remember any discussion or readings that addressed directly the fact that students have bodies and that those bodies influence how they learn, and even now I have found few resources on the subject. ² Είμαι υπενθύμισε του Sir Ken Robinson σχόλιο του: "όπως τα παιδιά μεγαλώσουν, θα αρχίσουμε να τα εκπαιδεύσουμε από τη μέση, και στη συνέχεια θα επικεντρωθεί στα κεφάλια τους… και λίγο στην άκρη." ¹ Στην εκπαίδευση μου να γίνει μια εκπαιδευτικός, δεν θυμάμαι οποιαδήποτε συζήτηση ή αναγνώσεις που απευθύνεται άμεσα το γεγονός ότι οι μαθητές έχουν φορείς και ότι οι εν λόγω οργανισμοί επηρεάζουν τον τρόπο που μαθαίνουν, ακόμα και τώρα που έχω βρεθεί λίγους πόρους για το θέμα ^2.

Many secondary educators and educational systems respond to students’ bodies by ignoring them on the one hand and controlling them on the other. Πολλοί εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας και τα εκπαιδευτικά συστήματα να ανταποκριθούν οι μαθητές «όργανα αγνοώντας τους αφενός και του ελέγχου τους από την άλλη. Not only do these responses undermine the educational agenda, they also do a great disservice to students who are, at precisely this time, struggling to understand their bodies. Δεν κάνουν μόνο οι απαντήσεις αυτές υπονομεύουν την εκπαιδευτική ατζέντα, που επίσης κάνει μια πολύ κακές για τους σπουδαστές που είναι, ακριβώς σε αυτή τη φορά, παλεύει να κατανοήσει τους φορείς.

For me, there are three concerns that relate to this problem: how schools both ignore and control students’ bodies; how gender impacts learning; how cognitive science should influence what and how we teach. Για μένα, υπάρχουν τρεις ανησυχίες που σχετίζονται με αυτό το πρόβλημα: στο πώς τα σχολεία και οι δύο αγνοούν και ελέγχου των μαθητών φορείς? Πώς το φύλο επιπτώσεων μάθησης? Πώς γνωσιακής επιστήμης θα πρέπει να επηρεάσει το τι και πώς θα διδάξουν.

In this post, I’ll write a little more about how educators ignore students’ bodies and consider some ways to remedy this. Σε αυτή τη θέση, εγώ θα γράψω λίγα περισσότερα για το πώς οι εκπαιδευτικοί αγνοούν φοιτητές και φορείς θεωρούν κάποιους τρόπους να καλύψει αυτό το κενό. In a later post, I’ll write more about ways in which educators control students’ bodies, though the two tend to overlap. Σε ένα post αργότερα, Θα σου γράψω περισσότερα για τους τρόπους με τους οποίους οι εκπαιδευτικοί έλεγχο των μαθητών φορείς, αν και οι δύο τείνουν να αλληλεπικαλύπτονται. In a third post, I’ll argue that educators should be paying more attention to what we’re learning about the brain–the teenage brain specifically–and that they should be teaching students more about their brains and the concept of intelligence. Στην τρίτη θέση, εγώ θα υποστηρίξουν ότι οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να πληρώνουν περισσότερο την προσοχή σε ό, τι μαθαίνουμε για τον εγκέφαλο-την εφηβική του εγκεφάλου-και συγκεκριμένα ότι θα πρέπει να είναι οι μαθητές διδάσκονται περισσότερα για τους εγκεφάλους και η έννοια της νοημοσύνης. I’ll also throw out a plea for more information about the role of gender in learning, but I don’t feel I have enough expertise in that area to write much. Πάω να πετάξει μια έκκληση για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ρόλο του φύλου στη μάθηση, αλλά δεν νομίζω έχω αρκετή εμπειρία στην εν λόγω περιοχή να γράψω πολλά.

Ignorance Ain’t Bliss Η άγνοια δεν είναι Bliss

Some ways educators ignore student’s bodies: Ορισμένοι τρόποι εκπαιδευτικοί αγνοούν οι φορείς του φοιτητή:

• not planning the layout of the room in terms of efficiency or appeal δεν σχεδιάζει τη διάταξη της αίθουσας από άποψη αποτελεσματικότητας ή προσφυγή
• not considering the comfort of the chairs and desks made available to students δεν εξετάζει την άνεση του καρέκλες και θρανία διατίθενται σε φοιτητές
• not providing options for where students can sit or work δεν παρέχει επιλογές για την περίπτωση που οι μαθητές μπορούν να κάθονται ή εργασία
• not providing opportunities for students to stretch, be active, or relax δεν παρέχουν ευκαιρίες στους φοιτητές να τεντώνονται, να είναι ενεργός, ή να χαλαρώσουν
• not providing or allowing for basic needs like water and snacks δεν παρέχει ή επιτρέπει βασικών αναγκών όπως η ύδρευση και σνακ
• not creating an environment that at least attempts to be pleasing to the senses (all five of them) Δεν δημιουργούν ένα περιβάλλον που τουλάχιστον προσπαθεί να είναι ευχάριστο να τις αισθήσεις (και τα πέντε από αυτά)

I realize that some schools have policies in place that make it difficult to change some of these problems, and that resources aren’t always available. Γνωρίζω ότι ορισμένα σχολεία έχουν πολιτικές στον τόπο που καθιστούν δύσκολο να αλλάξουν ορισμένα από αυτά τα προβλήματα, και ότι οι πόροι δεν είναι πάντα διαθέσιμα. However, with some planning and creativity, most classrooms can be improved–even if the result isn’t ideal–and the students will notice and appreciate the effort. Ωστόσο, με κάποια σχεδιασμό και τη δημιουργικότητα, τις περισσότερες αίθουσες διδασκαλίας μπορεί να βελτιωθεί, ακόμα και αν το αποτέλεσμα δεν είναι το ιδανικό-και οι μαθητές θα παρατηρήσουν και να εκτιμήσουν την προσπάθεια.

Remembering, and planning for, students’ bodies is a foundational way to build rapport, trust, and respect in the classroom. Θυμόμαστε, και τον σχεδιασμό για τους φοιτητές «όργανα είναι ένα θεμελιώδες τρόπο για την οικοδόμηση έκθεση, την εμπιστοσύνη και το σεβασμό στην τάξη. When students enter a classroom that has been designed with their bodies in mind, it sends a message that the teacher is concerned with the students as people–not just as students, test scores, or check-marks on an attendance sheet. ³ In contrast, a classroom that doesn’t seem concerned with students’ bodies implies that the teacher is not concerned with an aspect of the students’ identity about which they are nearly obsessed. ⁴ Even if these messages don’t register consciously, they still affect how teachers and students relate to each other and can have a profound impact on the learning that does or does not happen in that classroom. Όταν οι μαθητές εισέρχονται σε τάξη που έχει σχεδιαστεί με τους φορείς κατά νου, αυτό στέλνει το μήνυμα ότι ο δάσκαλος ασχολείται με τους μαθητές ως άτομα-δεν είναι απλά μαθητές, οι βαθμολογίες των εξεταστικών δοκιμασιών, ή check-σήματα σε φύλλο παρουσιών. ³ Σε αντίθεση , Μια τάξη που δεν φαίνεται να ασχολούνται με τους φοιτητές «όργανα σημαίνει ότι ο δάσκαλος δεν αφορά μια πτυχή των μαθητών σχετικά με την ταυτότητα η οποία είναι σχεδόν έμμονη ιδέα. ⁴ Ακόμα και αν αυτά τα μηνύματα δεν μητρώο συνειδητά, αυτοί εξακολουθούν να επηρεάζουν τον τρόπο με τον καθηγητές και φοιτητές συνδέονται μεταξύ τους και μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο επίπεδο της μάθησης που κάνει ή δεν θα συμβεί σε αυτή την τάξη.

A Few Suggestions Λίγες προτάσεις

Here are a few things I did as a teacher to be more considerate of my students’ physical needs: Ορίστε μερικά πράγματα έκανα και ως δάσκαλος να είναι πιο περιεκτική των μαθητών μου "φυσικές ανάγκες:

• Comfort: I had an old couch that I didn’t need any more, so I brought that in and placed it in a corner of the room. Άνεση: Είχα ένα παλιό καναπέ μου ότι δεν χρειάζονταν περισσότερα, γι 'αυτό που έφερε και το τοποθέτησε σε σε μια γωνιά του δωματίου. I also bought some cheap inflatable “air-cushion” seats and some cheap mats to cover the linoleum floor. Επίσης αγόρασε μερικά φθηνά φουσκωτοί "αερόστρωμνων" καθίσματα και κάποια φθηνά χαλάκια για την κάλυψη των λινοτάπητες λόγο. (When students met in groups, they would use both.) (Όταν οι μαθητές συναντήθηκαν σε ομάδες, που θα χρησιμοποιούν και τα δύο.)
• Options: When students were working individually (reading or writing) or meeting in revision groups, they always had options for where to do that work. Επιλογές: Όταν οι μαθητές εργάζονται ατομικά (ανάγνωση ή γραφή) ή συνάντηση σε αναθεώρηση ομάδες, που πάντα είχε επιλογές για το πού θα κάνει το έργο αυτό. They could stay in their desks, or they could use the cushions, mats, or couch and could take the cushions and mats into the hallway to have more space and reduce noise. Θα μπορούσαν να μείνουν στα θρανία, ή θα μπορούν να χρησιμοποιούν τα μαξιλάρια, χαλάκια, ή καναπέ και θα μπορούσε να λάβει τη μαξιλάρια και χαλάκια στο διάδρομο για να έχουν περισσότερο χώρο και τη μείωση του θορύβου.
• Breaks: Most educators know that the brain needs pretty regular breaks in order to process the new information it’s gathering. Διακοπές: Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι ο εγκέφαλος χρειάζεται αρκετά τακτικά διαλείμματα, προκειμένου να επεξεργαστούν τα νέα στοιχεία που της συλλογής πληροφοριών. I tried to stop every 15-20 minutes throughout our 85 minute periods to allow students to stretch, walk around, get a drink of water, etc. Προσπάθησα να σταματήσει κάθε 15-20 λεπτά σε όλη μας 85 λεπτα περιόδους για να δοθεί η δυνατότητα στους σπουδαστές να τεντώνονται, περιφέρεται, να βρουν ένα ποτήρι νερό, κλπ.
• Refreshments: I kept a water-cooler in my classroom that gave cold and hot water. Αναψυκτικά: Ι φυλάσσονται σε νερό-ψυγείου στην τάξη μου, ότι έδωσε το κρύο και ζεστό νερό. Students were always welcome to get a cup of water or to make a cup of tea. Οι μαθητές ήταν πάντα ευπρόσδεκτος για να έχετε ένα φλιτζάνι νερό ή να κάνουν ένα φλιτζάνι τσάι. I also kept a basket full of mints (helpful for group work). Επίσης, φυλάσσονται ένα καλάθι γεμάτο από νομισματοκοπεία (χρήσιμο για την ομάδα εργασίας). Students could bring in additional food or drink to share (we kept a small refrigerator, too.) I had a “Scooby fund” (a Scooby-Doo doll with a pocket in front) for students to contribute change to help cover the expenses. Οι μαθητές θα μπορούν να φέρουν σε πρόσθετα τροφίμων ή ποτών στη μετοχή (διατηρήσαμε ένα μικρό ψυγείο, πάρα πολύ.) Είχα μια "Scooby ταμείο" (α Scooby-Doo κούκλα με τσέπη μπροστά) για τους μαθητές να συμβάλουν στην αλλαγή συμβάλλει στην κάλυψη των εξόδων. They policed the sharing themselves. Οι αστυνομεύονται την κατανομή τους.
• Environment: My classroom had no windows, so getting things to grow was difficult. Περιβάλλον: Η τάξη δεν είχε παράθυρα, ώστε να μεγαλώσουν τα πράγματα να ήταν δύσκολη. I had two tough little plants that survived “the dungeon” and a few other fake ones. Είχα δύο σκληρές λίγο φυτά που επέζησαν "μπουντρούμι" και μερικά άλλα πλαστά. I also used a number of lamps so that I could turn off the glaring fluorescent lights. Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν μια σειρά από λαμπτήρες, ώστε να μπορέσω να απενεργοποιήσετε τον εξόφθαλμο φώτα φθορισμού. We put up posters and student artwork on the walls. Εμείς Αφισοκόλληση και φοιτητών για το τοίχους έργα τέχνης. I played music throughout the day when appropriate, and students could bring in their own selections. Έπαιξα μουσική όλη την ημέρα, όταν χρειάζεται, και οι φοιτητές θα μπορούν να φέρουν στα δικά τους επιλογές.

The result was far from perfect (I discussed some of the limitations in the same post from earlier ), but the students appreciated the effort and enjoyed being in my classroom. Το αποτέλεσμα ήταν κάθε άλλο παρά τέλεια (Συζήτησα ορισμένοι από τους περιορισμούς στην ίδια θέση από νωρίτερα), αλλά οι φοιτητές εκτιμούν την προσπάθεια και να απολαμβάνουν στην τάξη μου. I have no doubt that this positively impacted their willingness to learn, and therefore positively impacted their ability to learn. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αυτό επηρέασε θετικά την προθυμία τους να μάθουν, και ως εκ τούτου θετικά επηρέασε την ικανότητά τους να μαθαίνουν.

I also admit that most of what I did above was against the school’s stated policies. Επίσης παραδέχονται ότι τα περισσότερα από όσα έκανα παραπάνω ήταν εναντίον του σχολείου δήλωσε πολιτικές. Here I can only say: I did what I thought best for my students, and I supported my actions with theory and practical results. Εδώ μπορώ μόνο να πω: έκανα αυτό που σκέφτηκα καλύτερα για τους φοιτητές μου, και μου υποστήριξα δράσεις με τη θεωρία και πρακτικά αποτελέσματα. This also brings us to the ways in which schools control students’ bodies, which I’ll write more about in a later post. Αυτό μας φέρνει προς τους τρόπους με τους οποίους τα σχολεία ελέγχου των μαθητών φορείς, που θα σε γράψω περισσότερα σχετικά με το μεταγενέστερο post.

Planning the Space Σχεδιασμός του Διαστήματος

To help teachers plan for the physical space, I would suggest using a program like Floorplanner . ⁵ It’sa pretty cool, feature-rich floorplan creator that lets users export their work as an image or even as a widget. Για να βοηθήσει τους εκπαιδευτικούς σχέδιο για το φυσικό χώρο, θα έλεγα, χρησιμοποιώντας ένα πρόγραμμα όπως Floorplanner. ⁵ Πρόκειται για ένα αρκετά δροσερό, γνώρισμα-πλούσιο floorplan δημιουργός που επιτρέπει στους χρήστες να εξάγουν το έργο τους, όπως μια εικόνα ή ακόμα και ως widget. (I think it might be kinda neat for parents to see a floorplan of the teacher’s classroom as a widget on the class blog.) It is a little slow to load, but once loaded, it works well and is very intuitive. (Νομίζω ότι θα μπορούσε να kinda neat γονείς για να δείτε μια floorplan των δασκάλων στην τάξη ως widget για τα κατηγορία blog.) Είναι λίγο αργό να φορτώσει, αλλά μόλις φορτωθεί, δουλεύει καλά και είναι πολύ έξυπνη. In about ten minutes, I recreated a classroom floorplan that I had originally created in Gliffy . Σε περίπου δέκα λεπτά, εγώ εκ νέου στην τάξη floorplan ότι είχα αρχικά δημιουργήθηκε το Gliffy. Here’s the Floorplaner version: Ακολουθεί η έκδοση Floorplaner:

Whether teachers use an online tool or a scrap of paper to think about their classroom layout, I hope that they will take time to plan how the classroom will look and not let it be dependent on whatever happens to be available when they show up in the fall. Εάν οι καθηγητές χρησιμοποιούν ένα online εργαλείο ή ένα απόκομμα του χαρτιού να σκεφτούν τους τάξη layout, ελπίζω ότι θα χρειαστεί χρόνος για να σχεδιάζουν πώς θα εξετάσουμε την τάξη και δεν πρέπει να αφήνουμε να εξαρτώνται από την όποια τυχαίνει να είναι διαθέσιμα όταν εμφανίζεται στη πέφτω.

Call for Responses Πρόσκληση για απαντήσεις

These are some of my suggestions for working around the tendency of many secondary schools to ignore students’ bodies. Αυτές είναι μερικές από τις προτάσεις μου για την τάση που εργάζονται γύρω από πολλά σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να αγνοεί τους φοιτητές «όργανα. Any other thoughts, resources, or suggestions? Οποιεσδήποτε άλλες σκέψεις, τους πόρους, ή προτάσεις;

1. From “ Do schools kill creativity? ” at TED talks, Feb. 2006; also see his book: Out of Our Minds: Learning to be Creative [ back ] Από το "Do σχολεία σκοτώνουν τη δημιουργικότητα;" TED στις συνομιλίες, Φεβ. 2006? Επίσης να δείτε το βιβλίο του: Από μυαλό μας: Μαθαίνοντας να Δημιουργικής [πίσω]
2. A few resources to consider: Learning with the Body in Mind by Eric Jensen; The Schools Our Children Deserve: Moving Beyond Traditional Classrooms and “Tougher Standards” by Alfie Kohn; Intelligence Reframed: Multiple Intelligences for the 21st Century by Howard Gardner for his discussion of intelligence as it relates to the body [ back ] Λίγες πόρους για να εξετάσουν: Μαθαίνοντας με το σώμα στο μυαλό του Eric Jensen? Τα σχολεία τα παιδιά μας αξίζουν: Προχωρώντας ακόμη και πέραν των παραδοσιακών και Αίθουσες Διδασκαλίας "αυστηρότερα πρότυπα" από Alfie Kohn? Intelligence Reframed: Πολλαπλές ευφυΐας για τον 21 ο αιώνα από τον Howard Gardner για τη συζήτηση μυστικών πληροφοριών που συνδέεται με το σώμα [πίσω]
3. One of the most disturbing positive comments I received on RateMyTeachers.com was: “He … talks to us like humans.” How bad does the educational system have to be when that is a compliment worth mentioning? Ένα από τα πιο ανησυχητικά θετικά σχόλια που έλαβα σχετικά με RateMyTeachers.com ήταν: "Ο… συνομιλίες για μας σαν άνθρωπο." Πόσο κακό κάνει το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να είναι, όταν αυτό είναι ένα συμπλήρωμα που αξίζει να αναφέρουμε; [ back ] [Πίσω]
4. It’s foolish to write off this obsession as a distraction that has no place in the classroom … like it or not, it’s there. Είναι ανόητο να διαγράψουν αυτή την εμμονή ως διασπαστικό ότι δεν έχει θέση στην τάξη… αρέσει ή δεν είναι εκεί. It’s also foolish to think that, once a person matures, he or she is no longer concerned with the body–that maturity somehow helps us (or should help us) transcend our bodies. Είναι επίσης αφελές να πιστεύουμε ότι, όταν ένα πρόσωπο που ωριμάζει, αυτός ή αυτή δεν είναι πλέον ασχολούνται με το σώμα-ότι η ωριμότητά μας βοηθά κάποιον (ή θα έπρεπε να μας βοηθήσει) ξεπερνούν τα σώματά μας. This is based on an arcane notion that the body is “fallen” and inferior to the soul. Αυτό βασίζεται σε απόκρυφα ιδέα ότι το σώμα είναι "νεκρά" και κατώτερα από την ψυχή. I hope we have a more integrated approach to the concept of “person” now. Ελπίζω να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση στην έννοια του "προσώπου" τώρα. [ back ] [Πίσω]
5. brought to my attention through the Lifehacker blog [ back ] υποπέσουν στην αντίληψή μου μέσα από το Lifehacker blog [πίσω]